De Rabobank heeft de sloomste pinautomaten van Nederland. De Rabo automaten wachten namelijk 25 seconden na het afsluiten van een transactie tot het apparaat klaar is voor de volgende klant. Ik heb nu 3 keer bij een
boerenleen-pin-ding staan vloeken en de maat is vol. Het gaat zo. Ik sta in de rij voor een Rabo pinautomaat en bij elke pinner voor me erger ik me rot: ‘Sloom wijf, schiet ’s op’. Het slome wijf is klaar, loopt weg, en vervolgens probeer ik het apparaat te voeden met mijn pas, maar ik stuit op een drempel in het passengleufje. Het scherm meldt: ‘Bedankt voor uw bezoek’. Het is wachten geblazen, 25 hele seconden lang. Dan glijdt mijn pasje alsnog naar binnen en kan ik pinnen. De hele procedure kost, houdt u vast, 25 seconden. Toegegeven, ik ben een rappe pinner, maar toch.
Er is dus een slimmerd bij de Rabobank die heeft bedacht dat tussen klant A en klant B 25 seconden moeten zitten (2,5 minuut extra als er vijf pinners voor je zijn). Zo iemand heeft naar zijn eigen pingedrag gerekend, dat kan niet anders. Nu stel ik me opeens een pijprokende man met gereformeerde sik voor, op vakantiesandalen met sokken en met brillenglazen waarop de goorste bacteriën welig tieren. Kortom, een vieze, maar wel een heel blije man. Hij maakt zich niet druk. Hij heeft alle tijd, altijd en overal. ‘Maak je niet dik, dun is de mode’, is zijn levensmotto. En de 25 seconden wachttijd die hij ons oplegt ziet hij als een … rustmomentje. Voor ons allemaal. O ja, hij werkt in Utrecht. Altijd al een rotstad gevonden.
