Stiefvaders zijn gestoord. (1)

Stiefvaders zijn verkrachters, boemannen en ongevoelige gekken. Dat is het beeld dat ontstaat als je ‘stiefvader’ intikt op Google. Maar zo erg kan het toch niet zijn, vroeg ik me af. Zelf ben ik stiefvader en in het onderwerp gedoken om te onderzoeken of ik rechten heb als de moeder van mijn stiefkinderen overlijdt. ‘Geen wonder dat wij geen rechten hebben. Stiefvaders zijn gestoord’.

Ik haal ze van school, breng ze naar judo, fotografeer ze bij het behalen van een zwemdiploma, praat met ze, speel met ze,  ruzie met ze, leef met ze en hou van ze. Sinds drie jaar ben ik de stiefvader van Sam (12) en Mik (8). Soms voel ik me heel bijzonder, maar dat ben ik niet. Er zijn nog zo’n 150.000 andere Nederlanders die kinderen opvoeden die niet van hun zelf zijn. We zijn stiefmoeder of stiefvader, vreselijk. Sam en Mik noemen me hun  ‘bonusvader’. Dat klinkt wat week (net als ‘knuffelmeisjes’ als je hoeren bedoelt), maar al wel een stuk beter. Ik ben natuurlijk helemaal niet hun vader. Zelfs niet in de verte. Ik ben getrouwd met hun moeder. Da’s alles. Ze hebben een vader, een echte. Maar het verschil is dat ik ze veel vaker zie dan hij; tien dagen van de veertien. En dan zit je snel in wat op een vaderrol lijkt. We houden het maar op bonusvader. Hoewel ‘nepvader’, een term die de jongens ook wel eens gebruiken om mij te duiden, misschien wel de eerlijkste titel is voor mij en mijn soortgenoten.

Laatst bedacht ik me dat er wel eens een verhaal zou kunnen zitten in dat stiefvader zijn van mij. Aanleiding hiervoor was een gesprek in de auto over wat er zou gebeuren als Wendy (mijn vrouw, hun moeder) zou overlijden. Zouden de jongens en ik dan uit elkaar gaan? Zij naar hun vader en ik, eh? Mik zei dat hij dat ‘wel jammer’ zou vinden. Sam en ik vonden het zelfde. Eindresultaat van het gesprek was dat we dat dan maar even moesten uitzoeken. En ‘iets’ regelen, als dat tenminste mogelijk is. Hoe dan ook, vanaf dat moment zat het in mijn hoofd: de stiefvader en zijn rechten. De plichten kende ik al.

Toen ik “stiefvader” intikte op Google, vroeg ik me meteen af of ik hier wel goed aan ging doen. Ruim 74.000 hits en een poel van ellende. Er gaat blijkbaar nogal eens wat mis met die stiefvaders. De hits die in een oogopslag op me af denderden droegen tags als ‘valkuilen voor stiefvaders’, ‘stiefvader verkracht tienerdochter’, ‘seks met je stiefvader’ en meer horrorverhalen. Geen wonder dat wij geen rechten hebben.  Stiefvaders zijn gestoord. Van de blogs en fora die rond het onderwerp stiefvader bestaan werd ik evenmin vrolijk. Nog meer verhalen van stiefvaders die het leven van, met name, lastige pubers vergallen. Wat ga ik nu doen? Kop in het zand en doorzoeken, besluit ik. Ik ben immers de leukste, liefste en normaalste stiefvader die er bestaat.